او بود که« زینت عبادت کنندگان» لقب گرفت.سجاد (ع)،  همان بیمار واقعه کربلا بود و ذخیره حسین (ع) شد؛ برای روایتگری نهضت عاشورایی که صحنه زیبای برتری خون بر شمشیر است.

امشب آسمان غمگین پر كشيدنِ بزرگ مردی است كه در ساليان دراز، غم عظيم واقعه سنگین عاشورا را لابه لای بغض ‌های مناجات شبانه ‌اش، به آسمان هديه كرد و کوه صبری بود از مصیبت‌ های کربلا…
زین العابدین (ع) گر چه زهر هجر نوشید و بسیار جفا دید اما پس از شهادت خیل عظیم دوست داران و شیعیانش نگذاشتند غربت بر پیکر مطهرش بنشیند.امام سجاد (ع) چنان جاذبه‌ای در بین مردم داشت که همگان را مجذوب شخصیت عرفانی و ربانی خود می‌نمود ‌.
ازین باب سعید بن مسیب چنین روایت می کند: «وقتی امام (ع) به شهادت رسید، همه مردم، از نیکوکاران گرفته تا بدکاران، برای تشییع جنازه‌ اش حاضر شدند؛  همه زبان به ستایش او گشوده بودند و سیل اشک از دیده ی  همگان جاری بود. در تشییع پیکر امام همه مردم شرکت کرده بودند و حتی یک نفر در مسجد پیامبر صلی الله علیه و آله باقی نمانده بود.» 

صحیفه سجادیه یادگار زیبای امام زین العابدین (ع) است،  و حال تسليت باد سالروز شهادت امامِ شب‌ های مناجات سبز صحيفه عشق و عرفان!

آری، کربلا مأمنی از سرای بهشت  که از عاشورا حرمت گرفت و از حسین (ع) عظمت و شکوه…
عاشورا جریان انسان سازی است که حتی فرات را به خروش درآورد و در طول چهارده قرن سیراب كننده جان شیعیان است.

آری عاشورا، سرّ تولد «ما رأیتُ الّا جمیلاً» از دل مصائب کربلا است که زینب (س)  را به نظاره گری نشاند و جهانی را به حیرت وا داشت!

امام صادق علیه السلام فرمود:« سرزمین کربلا و آب فرات، اولین زمین و نخستین آبی بودند که خداوند متعال به آنها قداست و شرافت بخشید.
عاشورا همان انعکاس ضجه های كودكان غريب کاروان حسین (ع) است در داغی صحرا و خار مغیلان …
همان آئینه تمام نمای غیرت عباس (ع) است در پیش چشمان نامحرمان و نامردان عالم!
فصل غم ‌انگیز وداع آخر خواهری دلشکسته است با برادری که عطر فاطمه (س) و علی (ع) از پیراهن صد چاکش به عرش رسید!

عاشورا نبرد حق و باطلی است که هر روز و هر زمان در صحرای کربلای دل ما تصویر می شود، جهاد آن است که در این کارزار حقانیت را تشنه لب شهید نکنیم.
امید که هیچگاه از غافله عاشورائیان عقب نمانیم.

سالروز شهادت مظلومانه سیدالشهدا (ع) تسلیت باد

تاسوعا آبستن ثانیه به ثانیه عشق ‌بازی ۷۲ تن عاشق حسین (ع) است و تداعی‌ گر زیباترین شهادت‌ های تاریخ…فردا، عشق، هفتاد و سه بار بر خاک بوسه می ‌زند و آن گاه چون ققنوسی تازه نفس، از شعله های خویش برمی خیزد و در آغوش پروردگار خویش به دیدار می‌رسد.
تاسوعا بانگ بلند گریه های شیرخواره‌ ای است که در عرش به بالندگی می‌رسد و گلوی بریده ‌اش برات حقانیت پدر است!

فرداست که زینب کبری، کبریایی را مبهوت صبرش می‌کند و جهانی را مات بلاغتش!
تاسوعا است همان روزی که حسین (ع)  با چشمان وداع، خیره به کائنات می‌شود و با نگاهش تمام عرش به لرزه می‌افتد!
«تاسوعا» مقدمه کتاب عاشوراست که با حضرت ابوالفضل آغاز می‌شود و تا اسارت آل طه (ع) ، به اوج می‌رسد…
کتابی که با شرمندگی آب در برابر  عباس (ع)، آغاز شد و رقص خون بر شمشیر را ۷۲ بار به تصویر کشید و به سرخی خون حسین (ع) آغشته شد و این کتاب تا ابد مفتوح است.

عباس (ع) امروز اگر دستانت در فرات به یادگار مانده اما همین دست‌ های در راه مانده ‌ات براتی است برای دستگیری ‌از  حوائج شیعیانت…
 از همان روز باب ‌الحوائج شدی و از همان دم دست‌گیر…

تاسوعای حسینی بر عموم شیعیان تسلیت باد

این ندای محمد(ص) است در هجدهم ذی‌الحجه سال دهم هجری که از ناحیه‌ای میان مکه و مدینه هنوز هم به گوش می‌رسد؛ ناحیه‌ای به نام «غدیرخم»، همانجا که دستان ولایت را بالا گرفت و «علی (ع)» را وصی خواند تا مفتاح امامت را به دستان او بسپرد و خط امامت را آغازگر باشد.
غدیرخم شاهد بزرگترین حماسه تاریخ اسلام شد و جاودانه‌ ترین واقعه را برای امتداد رسالت به تصویر کشید.
غدیر، تجلی خواست خداوند است و نشانگر دست ‌های بلندی است که انسان خاکی را به افلاک و ملکوت متصل می‌کند.
امام رضا(علیه السلام) فرمودند:«کسى كه در روز (غدير) مؤمنى را ديدار كند، خداوند هفتاد نور بر قبر او وارد مى كند و قبرش را توسعه مى‏ دهد و هر روز هفتاد هزار فرشته قبر او را زيارت مى‏ كنند و او را به بهشت بشارت مى‏ دهند».
آری غدیر، ریزش باران الطاف رحمانی بر گلزار جان‌ های تشنه و ضمیرهای منتظر است تا با جریان امامت پیوند بخورند.
آهنگ جاودانگی جهان نواخته شد آن دم که دستی جانشینِ دست دیگر شد و مسیر رسالت به امامت منتهی گشت.
امام صادق(علیه السلام) فرمودند:
روزه روز غدير خم با روزه تمام عمر جهان برابر است. يعنى اگر انسانى هميشه زنده باشد و همه عمر را روزه بگيرد، ثواب او به اندازه ثواب روزه عيد غدير است.

بدون شک واقعه غدیر نقشی سرنوشت ساز و بی بدیل در تعیین مسیر آینده اسلام داشته و دارد و جریانی است که تا ابد از خروش باز نخواهد ایستاد. واقعه ای است که در آن پیامبر اسلام (ص) مهمترین ماموریت خود را به انجام رساند و ولایت را پیش چشمان حاضران به تصویر کشید.
این عید بر مسلمین جهان مبارک باد

#علی_ولی_الله

بهار دلها از راه رسید

        هوا شده دلپذیر?

عید ولایت بود 

     جشن ولایت بگیر?

علی ولی خدا 

          علی وصی خدا?

و اینک زمین در منطقه «صریا» است که طلوع دهمین خورشید ولایت را نظاره گر شده است.
به واقع او هدیه ناب پروردگار بود برای هادی شدن در زمان نفس‌گیر انحرافات و بحث های تهی از حقیقت…
با طلوعش چنان نور تاباند به هر تاریکی جهل و ظلمت فکری که هیچ جا از نور خورشید وجودش بی نصیب نماند.

اگر چه امام هادی(ع) در روستای صریا که در یک فرسخی مدینه قرار داشت، در روز سه شنبه، نیمه ذی الحجه دیده به جهان گشود؛ اما علم و حلم و هدایتگری‌ اش تا فرسنگ ‌ها جهان را مجذوب وجودش نمود.
جوادالائمه (ع) پدر بزرگوارش، او را «علی» نام نهاد اما لقب های متعددی مانند: نقی، هادی، امین، فقیه و عالم داشت.

گفتنی است که ازجمله کارهای مهم امام هادی(ع) همچون امامان دیگر، حفظ خط فکری و فرهنگی تشیُع و جلوگیری از ترویج اندیشه های منحرف و افکار پوسیده مخالفان بود.

زیارت جامعه کبیره گنجینه ارزشمند به یادگار مانده از امام هادی (ع) است که شیعه را مدیون خود کرده است چرا که این زیارت، یک دوره کامل امام شناسی است.
امام علی النقی (ع) با این زیارت، به زیبایی و آرام آرام شیعیان را برای دوره غیبت حضرت مهدی (عج) آماده می کرد تا در آن دوران که امام زمان خود را مستقیم نمی بینند، شناخت کاملی به ولی خدا پیدا کنند.

هادی (ع) می‌آید تا «متوکلین» گم کرده مسیر «توکل» را، توکل راستین بیاموزد و سیر الی الله برویشان بگشاید.
زمینی می‌شود تا امت را از قید و بردگی و عباسیان را از کج اندیشی و جهل برهاند 

صلوات و درود خداوند بر تو باد، ای برگزیده خداوند برای هدایت بشر و ای وارث جواد و رضای مرضیه….